A Chińczycy robią swoje…

18 czerwca 2009 r.

Największa recesja od czasu zapaści z przełomu lat 20tych i 30tych XX wieku nadal brutalnie rozprawia się z gospodarkami wielu państw. W Europie i Ameryce Północnej martwi narastające w błyskawicznym tempie zadłużenie rządowe, podczas gdy sektor prywatny dopiero rozpoczął lizanie ran. W tym samym czasie ,na Dalekim Wschodzie, „Chiński tygrys” ma się nadzwyczaj dobrze. Powoli jednak wyrastają mu na horyzoncie inne zmartwienia. Można powiedzieć, że im szybciej biegnie, tym bardziej tępe ma pazury Oznacza to, że gospodarka ta już wkrótce może się przegrzać. Czy obawy te są słuszne?

Temat nie jest nowy, ponieważ w sytuacji, gdy gospodarki dojrzałe, takie jak Stany Zjednoczone, Niemcy, czy Japonia na początku XXI stulecia z trudem generowały jakikolwiek wzrosty, Chiny osiągały je w dwucyfrowym tempie. Podobne dysproporcje, lecz na zdecydowanie niższym poziomie mają miejsce obecnie. PKB Amerykanów skurczył się w I kwartale 2009 o 5,7 proc., Chiny w tym samym czasie rosły w tempie 6,1 proc. Jednak, gdy w Stanach na horyzoncie pojawiają się kolejne problemy, gdzie widmo inflacji jest zaledwie czubkiem góry lodowej, Chińczycy jeszcze „dorzucają do pieca”.

Inwestycje w aktywa trwałe w Państwie Środka przyrastały w maju w tempie 38,7 proc. r/r, co jest porównywalne ze szczytem prosperity w latach 2003-2004. Jeszcze w kwietniu było to 33,9 proc. r/r. Produkcja przemysłowa przyrosła w tym samym miesiącu o niemal 1 punkt procentowy bardziej niż oczekiwania rynkowe i wyniosła 8,9 proc. r/r wobec 7,3 proc. r/r miesiąc wcześniej. Dynamika sprzedaży detalicznej nie odstępuje kroku i przyrosła o 15,2 proc. r/r. Zwieńczeniem tej imponującej serii danych jest lepsza dynamika akcji kredytowej, która wyniosła w maju 30,6 proc. r/r, a co w ujęciu nominalnym dało ok. 665 mld juanów (renminbi) kredytów więcej.
 

Jest dobre uzasadnienie tej euforii. Nawet pomimo faktu, że eksport tak mocno utożsamiany dotychczas z kondycją Państwa Środka, kuleje (w maju roczna jego dynamika wyniosła -26,6 proc.). Wszystko sprowadza się do centrali rządowej, która w trudnej sytuacji wrzuca pieniądz do gospodarki, by ta nabrała rozpędu – na zasadzie działania koła zamachowego. Fundusze zasilające fiskalne wsparcie są ogromne – 4 bln juanów to ekwiwalent ok. 585 mld USD. Co najistotniejsze, inwestycje bazujące na tych środkach ruszyły niedługo po ogłoszeniu planu. Dlatego duże mosty, elektrownie itp. otwierane są w Chinach średnio co tydzień. Inwestycje w kolejnictwie wzrosły o ponad 100 proc. względem poprzedniego roku! Jak jednak wspomniane koło zamachowe działa w tej fazie walki z kryzysem?