Strategia Equity Market Neutral

18 września 2008 r.

Strategia Equity Market Neutral stanowi kwintesencję strategii realizowanych przez zarządzających funduszami hedgingowymi. Dane historyczne z ostatnich kilkunastu lat pokazują, iż fundusze Equity Market Neutral osiągały atrakcyjne stopy zwrotu przy niskiej zmienności. Równocześnie charakteryzowały się bardzo niskim stopniem zależności od sytuacji panującej na rynkach finansowych.

Określeniem Market Neutral charakteryzowanych jest szereg strategii inwestycyjnych funduszy hedgingowych: Fixed Income Arbitrage, Mortgage-backed Arbitrage, Convertible Arbitrage czy Equity Market Neutral. W zależności od realizowanej strategii zarządzający inwestują w szereg instrumentów finansowych, od obligacji rządowych przez akcje po instrumenty pochodne. Mimo różnorodności strategie te łączy ze sobą fakt, iż osiągane stopy zwrotu bazują na relacjach pomiędzy pozycjami długimi i krótkimi w ramach jednego portfelu inwestycyjnego przy jednoczesnej eliminacji wpływu sytuacji rynkowej.

Strategia Equity Makret Neutral opiera się na wykorzystywaniu nieefektywności rynkowych w wycenie spółek. Typową transakcją jest równoczesne zajęcie przeciwstawnych pozycji w akcjach spółek w ramach jednego sektora – najczęściej pozycji długiej w walorach niedowartościowanych oraz pozycji krótkiej w walorach przewartościowanych. Co ważne zainwestowane kwoty są sobie równe lub jak najbardziej do siebie zbliżone.

Podstawowym celem zarządzających funduszami Equity Market Neutral jest całkowite wyeliminowanie ekspozycji na ryzyko rynkowe. Decyzje o zajęciu długiej bądź krótkiej pozycji nie są od siebie niezależne, lecz tak powiązane, aby wysokość stopy zwrotu z portfela inwestycyjnego była całkowicie niezależna od warunków panujących na rynku. Zarządzający może przykładowo kupić walory spółki X oraz dokonać krótkiej sprzedaży walorów spółki Y inwestując porównywalne kwoty. W przypadku silnych spadków na giełdzie stopa zwrotu z inwestycji będzie tak długo dodatnia, jak długo spadek ceny waloru Y będą większy aniżeli spadek ceny waloru X.

Neutralność

Ryzyko portfela inwestycyjnego generalnie podzielić można na ryzyko rynkowe (charakteryzowane przez tzw. współczynnik beta) oraz ryzyko specyficzne. To ostatnie odnosi się do poszczególnych walorów i może być wyeliminowane dzięki odpowiedniej dywersyfikacji portfela. Ryzyko rynkowe portfela jest określane mianem ryzyka niepodlegającego dywersyfikacji i zależne jest od zmienności panującej na rynkach finansowych oraz ekspozycji danego portfela na poszczególne rynki.

Jak podkreślono już wcześniej osiągnięcie neutralności portfela inwestycyjnego wobec ryzyka rynkowego jest podstawowym celem zarządzających funduszami Equity Market Neutral. Brak obowiązku przewidywania zmian sytuacji na rynku pozwala zarządzającym skupić się na selekcji aktywów i podejmowaniu ryzyka w obszarach, w których posiadają przewagę nad pozostałymi graczami.

Najczęściej kolejnym krokiem jest osiągnięcie neutralności w ramach poszczególnych sektorów rynku. Posiadanie portfela neutralnego względem rynku jest niewystarczające, gdyż możliwa jest sytuacja gdy ceny spółki w sektorze gdzie zarządzający posiada pozycję długą maleją, natomiast w sektorze gdzie posiada pozycję krótką rosną. Portfel przynosi straty mimo swej neutralności wobec ryzyka rynkowego jako całości. Jest to przyczyna, dla której zarządzający funduszami Equity Market Neutral zawierają długie oraz krótkie pozycje w ramach poszczególnych sektorów rynku.

Proces inwestycyjny

Zasadniczo proces inwestycyjny w ramach strategii Equity Market Neutral podzielić można na fazy wstępnej oceny walorów, wyboru odpowiednich aktywów oraz konstrukcji portfela inwestycyjnego. Podczas wstępnej oceny wybierane są aktywa najbardziej płynne, równocześnie eliminowane są akcje spółek w przypadku których nie można dokonać krótkiej sprzedaży czy akcje przedsiębiorstw, które mogą stać się obiektem przejęcia bądź fuzji (ze względu na występujące wtedy dodatkowe źródła zmian cenowych).

  Powrót  

    Drukuj  

 | 1 | 2 | 3 | 4 | Dalej